Son zamanların en çok konuşulan filmi Parazit hakkında, benim de söyleyeceklerim var:
Fakirlik, belki de hiç bu kadar “öldürücü” bir dille anlatılmamıştı!
En baştan belirtmek isterim ki, ben bir eleştirmen değilim. Eline patlamış mısırını alıp üçlüsüne kurulan, başından sonuna kadar izlediğinden keyif almaya çalışan, kah dikkati dağılan kah kendini fazlaca kaptıran sıradan bir seyirciyim.
İşte burada, “TELEVİZYON” ana başlığı altında; bizi yerimize mıhlayan, oturma organımızın uyuştuğunu bitiş yazıları akmaya başlayınca fark edebildiğimiz Güney Kore yapımı dizi ve filmler hakkında yorumlar bulacaksınız.
(Uyarı: Bahsi geçen yorumlar spoiler içerebilir)
Şimdi, izninizle Parazit’e geri dönelim.
Parazit Filmi, dünyanın en büyük ve en gelişmiş metropollerinden biri olan Seul’de, binlerce insanın bodrum kat yaşantısını detaylarıyla gözler önüne seriyor. Banjiha (반지하) adı verilen bu daireler neredeyse hiç güneş görmüyor.
Önünden geçenler evin içini rahatlıkla görebildikleri gibi, evin sakinleri de yoldan geçen bazı insanların tükürmek, mide boşaltmak ve hatta ihtiyaç gidermek (hepsi için birer ıyyyk!!) gibi bir takım eylemlerine de şahit olabiliyorlar.
Bunun dışında evin kendine özgü, rutubet kaynaklı olduğuna inanılan ve içinde yaşayanları taşınmadıkları sürece asla terk etmeyecek bir kokusu olduğu söyleniyor.
PARAZİT’İ İZLEMEDEN ÖNCE NE DÜŞÜNDÜM?
Henüz ortalıkta ödüller, övgüler ve methiyeler yokken filmin afişini ilk gördüğümde; “Festival filmi“ galiba bu. Buram buram seyirciye mesaj verme kaygısı kokuyor. Gözlerde çocukluğumun gazetelerindeki üçüncü sayfa haberlerinin o tanıdık detayı: Siyah Bant. İlginç…
Aslında buraya kadar hiç tarzım değil. Ama Song Kang Ho (송강호)’nun o güzel hatrı için izlerim. Çünkü bu adamın bütün filmleri izlenir!
PARAZİT’İ İZLEDİKTEN SONRA NELER DÜŞÜNDÜM?
- Festival Filmi deyip geçtiğim için, mesaj verme kaygısı yüklü dediğim için utandım!
- Evet, aslında okkalı bir tokat gibi inen bir takım mesajlar vardı ve ben her birini büyük bir dinginlikle sindirdim.
- Güldürdü, güldürürken düşündürdü, “oha, yok artık“ dedirtti, üzdü ve gerdi. Kore dizi ve filmleri ile ilgili o pek çok kez karşılaştığım “Hızlı başlangıç-Basit son” sıkıntısından uzak, gayet muhteşem bir bitişle ekrandan ayrıldı.
- “Ben bu filmi defalarca izlerim”, dedim.
- Oturma organı uyuşukluğu!!!
YÖNETMEN VE OYUNCULAR
Parazit’in yönetmeni Bong Joon Ho (봉준호). Hollywood için yaptığı iki filmi (Snowpiercer ve Okja) hiç saymazsak gerçekten çok başarılı bir direktör. Mother, Memories of Murder, Sea Fog bilinen en iyi filmlerinden.
Parazit’in başrollerinde ise karşımıza kimler çıkıyor hızlıca bir göz atalım:
Güney Kore’nin en sağlam aktörlerinden ve yönetmen Bong’un da sıkça birlikte çalışmayı tercih ettiği Song Kang Ho.(Filmlerinden bazıları: A Taxi Driver, The Throne, The Attorney, Memories of Murder)
My Mister (나의 아저씨) dizisindeki muhteşem performansı ile Lee Sun Gyun (이선균).
İntikam hırsı ile gözünü katran kadar karartmış meşhur Concubine Cho Yeo Jong (조여정).
Choi Woo Shik (최우식), Park So Dam (박소담) ve Lee Jeong Eun (이정은).
Parazit, istisnasız bütün oyuncularının olağanüstü performans sergilediği, izledikten sonra bile uzunca bir süre kafanızın içini terk etmeyecek bir film.
İlk kez “yabancı bir film” olarak 6 daldan 4 Oscar ödülüne layık görülerek sinema tarihine damgasını büyükçe bir gürültü ile vurmuş bir başyapıttır.
Bütün kapitalist toplumlarda en yüksek ile en düşük için çizilmiş sınırların acımasız kalınlığının yanı sıra, parası ve gücü olmayan insanların zeka ve yetenekleri ile bu sınırları nasıl aşabileceklerini büyük ustalıkla işlemiş bir filmdir Parazit.
Eğer henüz izlemediyseniz, derim ki; “Etmeyin! Bu film kaçmaz!“
